Herfst in het bos

Herfstbladeren knisperen onder mijn voeten. Ik ruik de kruidige geur van hars, vergane bladeren en vochtige bosgrond. Mezen piepen in de toppen van de bomen. Voor mij op het pad staan de verse pootafdrukken van een ree dat hier eerder deze ochtend langs kwam. Aan het eind van de dag kun je ze soms zien in een wei, vlak bij de bosrand.

Zo nu en dan klinkt er een harde tik wanneer er een tamme kastanje uit een boom valt. Tamme kastanjes groeien hier veel. De vruchten zijn eetbaar en worden door veel mensen geraapt.

Ik zie veel paddestoelen tijdens mijn wandeling. Vaak op oude boomstronken of op vochtige plekken in het bos. De meeste zijn bruin van kleur, vliegezwammen zie ik in dit bos maar nauwelijks. Een grote bonte specht laat zijn roep horen en vliegt tussen de bomen door. Verderop zitten enkele gaaien luidkeels te schreeuwen.





Lariks, spar, krentenboompje met de nu rode bladeren, berk, beuk, zomereik, amerikaanse eik, het bos om mij heen is gevarieerd. Varens langs het pad, lichtgroen mos tussen de bomen. Zonlicht valt schuin door de takken van de bomen. Het vredige groen omringt mij. Ik voel mij één met de natuur.

Herfstaster

Het is herfst en dus bloeit de herfstaster in onze tuin weer prachtig lila. Er komen nog vlinders op af, zoals deze dagpauwoog die je hier op de foto ziet.

citaat van de maand

Onder dit kopje wil ik aan het begin van iedere maand een citaat plaatsen. Hier het citaat van deze maand:

Jezus zei:
Wie alles kent,
maar niet zichzelf,
weet niets.

- Evangelie van Thomas, 67.

godsdienst of religie?

Een docent van mij zei: wanneer mensen van verschillende godsdiensten met elkaar praten, zijn ze het nooit eens, wanneer religieuze mensen met elkaar spreken, hebben ze het over hetzelfde. Godsdienst of religie, wat is dan het verschil?

Een godsdienst is het geheel der plechtigheden, leerstellingen en dogma's die gebruikt worden ter verering en aanbidding van (een) God. Religie komt van 'religare' wat 'weer verbinden' betekent. Het suggereert dat er iets verbroken is en dat religie het weer verbindt. Religie is het zorgvuldig beschouwen, het betrokken zijn op het transcendente. Religie zoekt ook naar herstel met het transcendente.
In een godsdienst heeft men het transcendente min of meer ingevuld. Men heeft een bepaald beeld van God en deze God moet gediend worden. Het godsbeeld van het Christendom is niet hetzelfde als het godsbeeld van de Islam, en daarom worden ze het nooit eens. Zij hebben niet dezelfde God.

Zowel buiten als binnen godsdiensten bevinden zich allerlei religieuze stromingen. In het Christendom kennen we de gnostiek en de mystiek; in de Islam de soefi; in het Jodendom de kabbala en chassidim. Wie teksten leest van Johannes van het Kruis, meester Eckhardt en Theresa van Avila, of wie teksten leest van Rumi en al-Arabí, zal tot de conclusie komen dat zij allen over hetzelfde spreken. Zij proberen het onnoembare, de religieuze ervaring met het transcendente, onder woorden te brengen. Religie staat veel opener ten opzichte van de beleving van het goddelijke. Misschien zouden de godsdiensten wat religieuzer moeten worden.

Taststok?

Ik was vandaag met mijn dochter de stad in. Mijn dochter is slechtziend. Sinds kort heeft ze taststok, met rolpunt. Nu hoeft ze niet meer steeds aan mijn arm te lopen wanneer we de stad in gaan.
Zo'n taststok trekt best veel bekijks. Zo liepen we vandaag vanaf het parkeerterrein richting stadscentrum toen daar op de stoep een groep jongeren liep. Eén meisje vroeg wat dat was, ze knikte naar de stok. Ik vroeg haar of ze dat niet wist. Nee dus. Ik heb haar uitgelegd dat het een stok is voor blinden en slechtzienden. Een andere jongere vroeg meteen: "Is zij blind?" Waarop ik uitlegde dat ze slechtziend was. Meteen werd er gevraagd hoe dat kwam en hoe oud ze toen was.
Uiteindelijk liepen deze jongeren een eindje met ons op, waarbij vooral één meisje veel belangstelling toonde. Gelukkig weten deze jongeren nu wat de witte taststok met twee rode strepen betekent.
Het mooist vind ik wanneer ouders hun kleine kinderen aan de kant trekken en ik ze nog net hoor zeggen: "wanneer je iemand met zo'n stok ziet moet je aan de kant gaan, die persoon kan niet (goed) zien!" Geweldig!
Het gaat ook wel eens anders. Dan probeert een volwassene, bijna struikelend over mijn dochters stok, langs ons dringend een winkel binnen te gaan. Er wordt verstoord gekeken naar de stok die in de weg zit.

Wat zou het fijn zijn wanneer iedereen rekening zou houden met de blinden en slechtzienden in de maatschappij! We hebben het tenslotte ook over veiligheid. Ook iemand met een visuele beperking moet veilig de straat kunnen oversteken.
Dus wanneer je iemand ziet met de kenmerkende 'blindenstok', houd er dan rekening mee dat die persoon jou misschien niet ziet. Ben je in de auto en zie je dat een blinde of slechtziende wil oversteken, maar de stok nog niet naar voren houdt, stop dan niet. Dit schept alleen maar verwarring. De persoon in kwestie probeert zelf uit te vinden wanneer de situatie veilig is. Wanneer deze persoon de witte stok met de twee rode strepen naar voren richt, is het zijn of haar bedoeling over te steken en ben je verplicht om te stoppen!

Midway...

Midway this way of life we're bound upon,
I woke to find myself in a dark wood,
Where the right road was wholly lost and gone.

Ay me! how hard to speak of it - that rude
And rough and stubborn forest! the mere breath
Of memory stirs the old fear in the blood;

It is so bitter, it goes nigh to death;
Yet there I gained such good, that, to convey
The tale, I'll write what else I found therewith.

How I got into it I cannot say,
Because I was so heavy and full of sleep
When first I stumbled from the narrow way;

But when at last I stood beneath a steep
Hill's side, which closed that valley's wandering maze
Whose dread had pierced me to the heart-root deep,

Then I looked up, and saw the morning rays
Mantle its shoulder from that planet bright
Which guides men's feet aright on all their ways.

-Dante
(Hell, canto 1)